Wat is de 'mierensterfte spiraal' en waarom doen ze dat?

Wat is de 'mierensterfte spiraal' en waarom doen ze dat?
Frank Ray

Moeder natuur werkt op mysterieuze manieren. De manier waarop dieren zich aanpassen aan hun omgeving is echt een spektakel. Giraffen hebben bijvoorbeeld extra lange nekken om bij de bladeren in hoge bomen te kunnen en kamelen hebben extra lange wimpers om hun ogen te beschermen tegen de harde zandomstandigheden in de woestijn. Maar niet alle aanpassingen zijn logisch; sommige zijn zo vreemd dat ze bijna een hapering lijken in hetmatrix.

Een van de gekste dierlijke aanpassingen is de "mierensterfte" of "mierenmolen". Dit gebeurt wanneer legermieren verdwalen in een feromoonspoor. Deze gebeurtenis is een vreemd natuurlijk verschijnsel dat een unieke hik is in de evolutiebiologie.

"Als je iets blindelings volgt, betaal je uiteindelijk de prijs."

Dit gezegde kan niet meer waar zijn voor legermieren. Helaas kunnen de kleine beestjes uiteindelijk de ultieme prijs betalen, simpelweg omdat hun instinct hen naar hun ondergang leidt.

Dus wat is de "mierensterfte spiraal" en waarom gebeurt het?

Lees verder om erachter te komen!

Wat is de "doodsspiraal"?

Een "doodsspiraal" is een vreemd natuurverschijnsel waarbij een kolonie mieren in wezen zelfmoord pleegt door elkaar te volgen in een eindeloze cirkel tot ze sterven van uitputting. Legermieren zijn blind, dus volgen ze de feromonen van één enkele leidende mier. Als deze mier het spoor bijster raakt of de formatie verbreekt, kunnen de mieren in deze eindeloze "doodsspiraal" terechtkomen.

Waarom treedt de "doodsspiraal" op?

Legermieren werken heel goed als groep. Een individuele mier zou waarschijnlijk niet overleven, maar als een collectieve inspanning voeden de mieren de hele kolonie en kunnen ze ingewikkelde tunnelsystemen bouwen. Legermieren zijn blind, maar ze kunnen voedsel vinden en zich vrij bewegen door elkaars geur te volgen. Hun vermogen om zo goed samen te werken en elkaar op een bijna robotachtige manier te volgen is te danken aan deFeromonen die de mieren produceren die andere mieren aantrekken om hen te volgen.

De mieren volgen elkaar blindelings om voedsel te vinden voor de koningin en de kolonie.

Als de leidende mier een obstakel tegenkomt, zoals een omgevallen boomstam, een muur of een roofdier, moet hij omkeren of een andere route zoeken. Soms brengt deze verandering in richting de andere mieren in de rij in verwarring, waardoor de mieren beginnen rond te cirkelen en verwoed elkaars geur volgen. De leidende mier begint dan de geur van een andere mier te volgen en de hele kolonie draait eindeloos door.

Welke mieren doen de "doodsspiraal"?

Er is een specifieke mierensoort die deze bizarre spiraal uitvoert. Er zijn verschillende soorten legermieren in Noord- en Zuid-Amerika, maar ze hebben allemaal ten minste één ding gemeen: de "doodsspiraal". Legermieren of Labidus praedator zijn volledig blind en leven niet permanent in mierenheuvels zoals de meeste andere mieren. In plaats daarvan zijn ze altijd in beweging, de leider volgend, in hun massaleElke kolonie kan zo groot zijn als 1.000.000, waarbij grote groepen van elke kolonie tegelijk op zoek gaan naar voedsel.

Hoe werd de "doodsspiraal" ontdekt?

Mierenmesten werd ontdekt in 1936 toen wetenschapper T.C. Schneirla honderden mieren eindeloos spiraalsgewijs zag lopen. Wetenschappers waren verbijsterd door dit gedrag en het bracht evolutiebiologen ernstig in verwarring omdat het in tegenspraak leek met Darwins "survival of the fittest"-theorie. Sindsdien hebben veel entomologen (insectendeskundigen) en evolutiebiologen legermieren bestudeerd om meer te weten te komen over dit gedrag.gedrag en de kuddementaliteit die voortkomt uit hun krachtige feromonen.

Waarom zijn ze niet geëvolueerd?

Legermieren bestaan al miljoenen jaren, dus waarom zijn ze niet geëvolueerd uit deze aanpassing die duidelijk een hiaat is in de evolutionaire keten?

Zie ook: 9 april dierenriem: sterrenbeeld, eigenschappen, compatibiliteit en meer

Een wetenschapper verklaarde: "Je zou denken dat er geselecteerd zou zijn tegen spiraalvormige sterfte, dat mieren een tegenmaatregel zouden hebben ontwikkeld tegen zulk duidelijk onaangepast gedrag. 'Hé, dit is een idee! Zullen we stoppen met cirkelen?'".

Wetenschappers zijn er nog steeds niet achter waarom deze mieren dit gedrag niet hebben afgeleerd. Maar de algemene hypothese is dat de legermierenpopulatie niet veel te lijden heeft van het verlies van 1.000 of zelfs 5.000 mieren aan een mieren "doodsspiraal". Elke kolonie kan meer dan 1.000.000 individuen hebben, dus als er iets is dat de "doodsspiraal" functioneert als bevolkingscontrole.

Zie ook: Zwarte slang met witte strepen - wat zou het kunnen zijn?

Deze aanpassing heeft veel goed gedaan voor legermieren. Ze functioneren heel anders dan het standaard insect en hun enorme kolonies hebben een gedrag dat met niets anders in de natuur te vergelijken is. Maar de aanpassing is ook een tweesnijdend zwaard dat kan leiden tot de eeuwige "doodsspiraal".

Volgende

  • De 6 beste boeken over mieren beoordeeld en gerangschikt
  • 10 Ongelooflijke feiten over mieren
  • De 10 grootste mieren ter wereld



Frank Ray
Frank Ray
Frank Ray is een ervaren onderzoeker en schrijver, gespecialiseerd in het creëren van educatieve inhoud over verschillende onderwerpen. Met een graad in journalistiek en een passie voor kennis, heeft Frank vele jaren besteed aan het onderzoeken en samenstellen van fascinerende feiten en boeiende informatie voor lezers van alle leeftijden.Franks expertise in het schrijven van boeiende en informatieve artikelen heeft hem tot een populaire bijdrager gemaakt aan verschillende publicaties, zowel online als offline. Zijn werk is te zien geweest in prestigieuze verkooppunten zoals National Geographic, Smithsonian Magazine en Scientific American.Als auteur van de blog Nimal Encyclopedia With Facts, Pictures, Definitions, and More gebruikt Frank zijn enorme kennis en schrijfvaardigheid om lezers over de hele wereld te onderwijzen en te entertainen. Van dieren en de natuur tot geschiedenis en technologie, Franks blog behandelt een breed scala aan onderwerpen die zijn lezers zeker zullen interesseren en inspireren.Als hij niet aan het schrijven is, houdt Frank ervan om de natuur te ontdekken, te reizen en tijd door te brengen met zijn gezin.